| K's profileGek op Nederland !Blog |  Tools  Help |
|
22/02/2008 De waarheid achter mondkapje ／マスクの真相Laatst vertelde GIEL een beetje over Japan, vooral over mondkapjes. Want hij heeft met iemand gepraat die net uit Japan terugkwam. Die kennis zag in Tokio veel mensen met mondkapjes op straat lopen en hij vond dat heel raar. GIEL dacht dat een mondkapje tegen de smog was. Dus vertelde ik dat het niet tegen de smog, maar ter bescherming tegen de hooikoorts of de griep is. Nu al zie ik sommige tv reclames tegen de hooikoorts, maar het is een beetje vroeg voor het hooikoorts seizoen. Volgens mij worden mondkapjes gebruikt tegen de griep.
De Nederlander krijgt ook griep, maar ik zie niet zo veel Nederlanders mondkapjes dragen. Waarom? Ik weet het al. Zij blijven thuis als ze griep hebben en gaan niet naar hun werk!
Als wij een dag of twee thuis moeten blijven vanwege een verkoudheid, dan worden die dagen van onze betaalde vakantiedagen afgetrokken. Toen ik in een bloemenwinkel werkte, was het nog strenger. Als ik drie keer niet op tijd kwam, werd er één betaalde vakantiedag afgetrokken! Dat geldt niet in NL, heb ik gehoord. Vakantiedagen moeten voor vakantie/uitrusten gebruikt worden. Daar ben ik het helemaal mee eens! Het is niet de enige reden waarom de Japanners toch naar hun werk gaan als zij kou hebben gevat. Misschien komt dat ook van de “schaamtegevoel”. Het is beschamend als een verantwoordelijke zakenman/vrouw, als je een paar dagen niet op kantoor bent vanwege een verkoudheid. Want je moet eigenlijk zelf weten of je verkouden aan het worden bent. Het is de kwestie van je “self-control”. Maar in ieder geval gaan vrijwel alle mensen naar hun werk terwijl ze een beetje koorts hebben. Dan moeten de gezonde collega's, die samen met hen op kantoor werken, heel goed opletten dat ze niet besmet worden met het virus. Daarom draagt men als men (nog) niet verkouden is een mondkapje! Want de beste manier om een griepuitbraak te voorkomen is het dragen van mondkapjes! Ik beweer dat de helft van de mensen die mondkapjes dragen, werkelijk verkouden zijn en de andere helft mondkapjes draagt omdat ze niet ziek willen worden. Daarom is het aantal van de mondkapjesdragers verdubbeld in Japan!!! Dit is de waarheid achter mondkapjes! Als het hooikoortsseizoen echt in is, zie je nog méér mensen met een mondkapje. Als je in maart/april in Japan reist en dit rare beeld ziet, wees maar gerust. Deze "uitrusting" is niet tegen de vogelgriep of smog maar tegen de "gewone" griep of de hooikoorts ! De oorzaak van de hooikoorts is eigenlijk nog niet bekend. Hoewel er meer cederbomen in de bergen zijn, zijn er meer hooikoorts-patiënten in de stad dan in de bergen. Er wordt gezegd dat de hooikoorts door een combinatie van stuifmeel, luchtvervuiling en stress veroorzaakt wordt. Door het dragen de mondkapjes kan je stuifmeel en luchtvervuiling voorkomen. Maar hoe kan je "stress" voorkomen? Zowel de Nederlanders als de Japanners kennen dat al! HET UITRUSTEN, natuurlijk!!!
***
日本に冬または早春にきたオランダ人の友達は、マスクしている人の多さに驚くようです。結構「なんで？」ときかれます。スモッグのためにマスクをしていると思う人もいます。私は、「風邪か花粉症だとおもうよ。鳥インフルエンザじゃないから心配しなくて大丈夫だよ」といってあげます。あと、日本では特に、風邪でも無理してくる人が多いので、会社や外で風邪をもらわないように予防でマスクする人もいるので、マスクしてる人口はどんどん増えていくのだと思います。
そいえば、花粉症の人には、いやなシーズンが近づいていますが、杉の多い山に近いところより、都心のほうが花粉症患者が多いのだそうです。原因は特定されていないようですが、「花粉」と「大気汚染」と「ストレス」のコンビネーションでおこるのではないかという意見をネットで読んだことがあります。花粉と大気汚染はマスクで防げますけどね。ストレスは、無理ですね。やはり、リラックスしかないでしょう！
11/02/2008 Valentijnsdag in Japan Vandaag ben ik naar een warenhuis geweest om chocolade te kopen. Want dit weekend is het weekend voor de Valentijnsdag!
Net als jullie, vieren wij ook Valentijnsdag op 14 februari. Maar sinds een tijd is de dag erg “verjapanst”. Valentijnsdag is de dag waarop meisjes/vrouwen een kleine cadeautje (meestal “chocolade”) aan hun vriendjes/echtgenoten geven. Ik heb van een vriendin gevraagd of ik mee kon gaan om chocolade te kopen. De vriendin wil een klein maar dure chocola kopen, want haar vriendje houdt niet zo van chocolade. Ik vind de Japanse Valentijnsdag stom maar toch kan ik het niet laten en in ieder geval wilde ik iets aan mijn man, vader en schoon vader kopen dus besloot ik mee te gaan. Niet alleen voor hun vriendjes of hun echtgenoten maar ook voor hun mannelijke collega’s geven vrouwen chocolade voor de goede medewerking van de rest van het jaar. Zo'n chocolade noemt men “GIRI CHOKO (verplichte chocolade)”, want het wordt van het gevoel van plicht (maar wel van dankbaarheid) gegeven en niet van het gevoel van liefde. Wat een rare gewoonte “GIRI CHOKO” !! Gelukkig werk ik niet bij een typisch Japanse bedrijf dus hoef ik niet hoop chocolade-repen voor de collega’s te kopen. Vandaag zag ik ontzettend veel vrouwen en meisjes die chocolaatjes willen kopen voor hun collega’s. Ik zag een vrouw die voor mij aan de kassa stond, kocht 10 doosjes praline van 4.5 euro! Ik heb 3 doosjes (ongeveer 5-6 euro per doos) gekocht. De vriendin kocht een doosje met “twee” pralines en die kost 15euro!!! Meestal besteden meisjes/vrouwen 100-500 yen voor een GIRI CHOKO, dus is EEN chocolaatje niet duur maar als je ze aan iedereen in je afdeling of alle mensen op de verdieping geven, dan wordt het behoorlijk duur. Goed voor de chocolade omzet! Japanse chocolade fabrikanten zijn slim, niet waar? Volgens mij, eten Japanners niet zo veel chocolade. Volgens de wikipedia, zorgt de Valentijnsdag voor een vierde van de consumptie van chocolade in het gehele jaar!! De nette manieren voor de ontvangers (jongens/mannen) zijn dat zij ze op gelijk manier handelen. Dat betekent dat mannen een kleine cadeautje op “White Day”(14 maart) aan ze teruggeven. White Day is echt een Japanse gevestigde gewoonte, wat ik belachlijk vind. Volgens de opiniepeiling in 2006, denken 70% Japanse vrouwelijke collega's en de helft van mannelijke collega's dat de Valentijnsdag niet nodig is. Dat verbaast me niks als ik over het gedoe van GIRI CHOKO denk en als ik de verdwaalde mannen die om een duurdere ”tegenprestatie” zoals zakdoekjes of toilettasjes aan het zoeken was, zie in een warenhuis vlak voor White Day. 5/02/2008 De 3de Nederlandse les／オランダ語クラス 第３回Vandaag hebben wij het programma van EO gezien.
Maar helaas was het niet "40 dagen zonder seks" (hahaha)
De titel van het programma was "Grenzeloos Verlangen". Het gaat over een kind te adopteren. Na alle voorbereidingen en de reis naar het land waar het kind woont, uiteindelijk gaat ouders het kind adopteren.
De aflevering die wij hebben gezien, was Yulan uit China. De moeder, Shauna is als kind geadopteerd uit Bangladesh en ze is blij dat ze in NL in een liefdevol gezien heeft mogen opgroeien. Daarom vanuit die dankbaarheid willen zij en haar man graag ook een kind een kans geven op een beter leven. Bangladesh is nu niet zo open voor de adoptie dus moesten ze een ander land zoeken. En het was China. Wij hebben een derde van het programma gezin. Dus komt het hoogtpunt wat later. Wij moeten wachten nog twee weken. Maar ik ga er stiekem via EO web naar kijken (hihihi) Ik denk dat de kans van adoptie heel gering in Japan. Het woord van vandaag is: vers! (maar van z.n.) Ik ken het woord "gedicht" maar "vers" niet. Dus is het woord "kersvers" voor mij. hahahaha
***
今回は、ちゃんと（？）オランダのTVを見ました。エーオー（EO＝Evangelische Omroep, 福音放送とでもいうのかな ）というキリスト教系の放送局の番組でした。題名は、Grenzeloos Verlangen（フレンゼロース・フェルランゲン・国境の無い願望）というものでした。 この番組では、養子をほしい夫婦が主役で、養子手続きをし、その子供を引き取りに行く旅をし、やっとのことでその子供をわが手に抱くというところまでを毎回放映している（らしい。まだ最後までみてないから）私たちがみた６月放送分の回は、主人公夫婦の奥さんがバングラデシュ出身の、自分自身も５歳のときにオランダ人に養子として迎えられた人の回でした。この奥さんとオランダ人の夫の間には、実の娘がひとりいますが、さらに、養子をとることを決心したのです。奥さん自身がオランダの家族に迎えられ愛情をもって育ててもらったことへの恩返しをしたいというのが動機。ご主人の話では、付き合っているときから、養子の話はしていたとのことでした。
はじめ、同郷のバングラデシュから養子をとりたい（その子供がさびしい思いをしなくてすむため）と考えていたのですが、現在は養子を簡単にとることができなくなっていて、あきらめなければなりませんでした。（たぶん、このご夫婦は普通に子供をもうけることができるということで、養子をとるのが難しくなっているのではないかと先生と話していました。）そして、中国から障害のある子供を養子にとることにしたのです。今回はここまで。たぶん、あと２週かかって最後まで見ることになるのだと思います。日本が異常に少ないのかもしれませんが、養子をとったオランダ人の家族の知り合いをもつクラスメートも何人かいました。
EOの番組といえば、いまオランダで話題になっている「４０日間セックスレス（40dagen zonder seks)」です。
毎回それぞれティーンエイジャーたちが、４０日間この課題(難題？）にチャレンジする様子を放映するもの。私が見たのは女の子の回でしたが、家族や友達も協力して、初日にセクシーな洋服やいろいろな道具（？？）も取り上げられてしまいます。挑発的な服装や態度で相手をひきつけるのではなく、本当の自分を見てもらうみたいな感じでした。一緒にねてもOKだけど、それより先は禁止みたいな感じで・・・。彼女、彼氏のいる人は結構大変そうでした。私のオランダ語能力ゆえか分からないけど、自分を見つめさせるセラピストとの対話みたいなのもあり、女の子が泣き出すシーンもありました。キリスト教系放送局だから、やっぱり愛が無い場合のは、バツってことなわけですね。
<Grenzeloos verlangen>
<40 dagen zonder seks>
|
|
|
